
สวัสดีค่ะ เราอยากแชร์ประสบการณ์นี้เพื่อให้วัยรุ่ยสมัยนี้ที่ใจแตก หรือกำลังคิดจะมีลูกเข้ามาอ่าน
เราจบม .2 ค่ะเนื่องจาก เราเกเรติดเพื่อนค่ะ เรามีแฟนค่ะแฟนคนแรกของเราหล่อเรียนที่ดีๆอายุมากกว่า2-3ปี เรากับเขาคบกันมาพักหนึ่งเราท้องคนค่ะตอนอายุประมาณ17-18 เราก็คบกันมาพักใหญ่ๆ คบกันแบบลับๆเพราะฝ่ายชายไม่อยากให้ที่บ้านรับรู้เรื่องท้องค่ะเพราะเขาก็เรียนยังไม่จบ แต่โป๊ะแตกที่บ้านเขารู้ที่บ้านเขาสั่งให้เขาเลิกกับเรา และไม่รับเด็กในท้องไม่รับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น เราแบกหน้ากลับมาหาแม่ เรามาอยู่กับแม่ประมาณ4เดือนหลังหลอด ตอนแรกแม่เชียร์ให้เอาเรื่องเขา แต่ตอนนั้นความรักบังตา ไม่เอาเรื่องกะจะทำงานเลี้ยงลูก หลังจากที่น้อง4เดือนแม่มาคุยว่าพ่อเลี้ยงของเราอยากรับเลี้ยงลูกเราซึ่งพ่อเลี้ยงอยากมีลูกแต่มีไม่ได้ ตอนแรกเราก็ไม่โอเค แต่แม่อยากให้เราไปทำงานส่งตัวเองเรียนมีชีวิตที่ดีกว่านี้เอาลูกให้แม่กับพ่อเลี้ยงไปเลี้ยงสบายใจกว่านะ เราตัดสินใจโอนให้เรียบร้อย เรากลับมาทำงานที่กรุงเทพประมาณ 2ปี เราได้คบกับผู้ชายคนใหม่ นามสมมุติ พีละกันค่ะ เราคบกันพีอายุเท่ากัน คบกันไป 1ปีเราท้องอีกแต่คราวนี้เราไม่ได้เลิกกับพีค่ะแต่เรามีปัญหาที่ทำงานระหว่างท้องเลยทำให้เราไม่สามารถทำงานหาเงินเองได้เลยอยู่บ้านเฉยๆ เขาก็ไม่มีปัญหาอะไรค่ะแต่เขาเป็นคนติดเกม ติดอย่างหนักค่ะเล่น3วันไม่หลับไม่นอนก็เห็นมันทำมาแล้ว อธิบายอีกหน่อย บ้านคนชื่อพีมีฐานะมากค่ะ พีเลยไม่ได้ทำงานเพราะที่บ้านส่งเงินให้ใช้เฉยๆ พอเราคลอดน้อง(ด้วยการผ่า) น้องออกมาแข็งแรงมากค่ะหนัก4โลเป๊ะ เลี้ยงง่ายแต่ตอนนั้นปัจจัยไม่พอในการเลี้ยงเด็กคนหนึ่งจริงๆพีเลยพาเรากับลูกไปอยู่ที่บ้านพ่อแม่พีปัญหามันเริ่มจากตรงนี้ค่ะ พอลูก3เดือนเราออกไปทำงานให้พีเลี้ยงลูก แม่บ้านบอกเราว่าลูกร้องจนหน้าเขียวพีก็ไม่สนใจนั่งเล่นเกม บางทีโมโหเกมหยิกลูกจนเขียวไปหมด เราเลิกงานต้องมานั่งกอดลูกแล้วร้องไห้ทุกวัน จนลูก5เดือนเริ่มคลานได้ วันหนึ่งลูกคลานไปทั่วห้อง พีนั่งเล่นเกมลูกคลานไปข้างนอกจนมาอยู่หน้าบ้าน โชคดีมากที่คนข้างบ้านเห็นลูกเราคลานเล่นอยู่แถวสวน เชื่อไหมค่ะพีนั่งเล่นเกมแบบไม่รู้เลยว่าลูกคลานออกมาข้างนอกตั้งแต่เมื่อไหร่ วันนั้นเราทะเลาะกับพีแรงมาก เราโดนพีทำร้ายร่างกายวันนั้นเป็นครั้งแรกค่ะ แต่เราก็ทนเพราะอยากให้ลูกมีพ่อค่ะ แต่ฟ้าหลังฝนไม่มีจริงค่ะ พอลูก6เดือน ด้วยความชะล่าใจลืมกินยาคุม+กับมีอะไรกับพี ย้ำว่าแค่สองครั้ง ท้องค่ะ ถามว่าเครียดไหมเครียดมากค่ะ เราต้องออกจากงานอีกครั้ง เราต้องทนอยู่บ้านพี อยู่ท่ามกลางเสียงบอกให้เราทำแท้ง เราปฎิเสธหลังชนฝาว่าไม่ทำ ทั้งพ่อแม่ญาติพี่น้องพี บอกให้เราเอาออกเรายืนกระต่ายขาเดียวว่าไม่เอาออก เราโดนพ่อแม่พีด่าว่าเสียดที่บ้านทุกวัน ว่าลูกเอาไม่เอาไหนทำมาหากินก็ไม่เป็นทำไมเรายังปล่อยให้ท้องอีก ทำไมเราไม่เอาออก เราเสียน้ำตาไปเป็นลิตรค่ะ นอนร้องไห้คนเดียวทุกวัน พีไม่มานอนด้วย ช่วงนั้นคอมเสียค่ะ พีไปเล่นเกมที่ร้านเกมทุกวัน เวลาพ่อแม่พีไม่อยู่บ้านไปต่างจังหวัด เราไมไ่ด้ทำงานไม่มีตังซื้อนมซื้อหนมให้ลูกกิน เราต้องทำข้าวผัดใส่ไข่เปล่าๆไปเดินขายในโรงพยาบาลไม่ก็เซเว่นค่ะ ตอนนั้นท้อง 4-5เดือน หอบลูกทั้งนอกและในท้องไปขายของด้วยค่ะ






