ความรักที่เจ็บอยู่ฝ่ายเดียว

สวัสดีครับผมมีเรื่องอยากจะมาปรึกษาครับ ผมรักเพื่อนสนิทผมคนหนึ่งเป็นผู้ชายด้วยกันครับ แต่เค้าชายแท้นะครับ เราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ประถมแล้ว พอมัธยมก็แยกย้ายกันไป จวบจนเรียนใกล้จบมหาวิทยาลัยก็ได้ย้อนมาเจอกันแบบบังเอิญโดยไม่ได้มีทีท่าว่าจะมาเจอกันได้เลย เพราะเราต่างมีวิถีชีวิตที่แตกต่างกันมาก เค้าเป็นคนเทคแคร์ดูแลเอาใจเก่งครับ เค้าดีกับผมมากจนผมหลงไปรักเค้าโดยไม่รู้ตัว ผมทุ่มเทให้ทุกอย่าง ขาดเหลืออะไรหรือต้องใช้อะไรผมช่วยเค้าแทบจะทั้งหมดเพราะด้วยความที่ผมรักเพื่อนและไม่อยากให้เค้าลำบาก แต่พอเวลาผ่านไปอะไรๆมันก็รู้สึกแย่ลง ผมอาจจะคาดหวังมากไป แต่เค้าก็ไม่ได้สนใจอะไรผมนัก เหมือนที่ยังคุยกับผมอยู่เพราะเกรงใจที่ผมช่วยเค้าไว้มาก ตอนนี้เค้ากำลังจะแต่งงานครับ ผมพยายามทำใจรับสภาพ แต่ทำยังไงก็ไม่ได้ เพราะผูกพันธ์มากและเสียใจมามาก แต่ผมไม่เคยจำในสิ่งที่เค้าเคยทำไว้ ความทรมานนี้ผมไม่รู้จะจัดการปัญหาชีวิตยังไงดี เพราะถึงเค้าจะไม่แต่งเค้าก็ไม่ได้มีใจอะไรให้ผมอยู่ดี ผมอาจจะคิดไปเองด้วยซ้ำว่าเราสนิทกัน แต่เค้าจะเห็นผมแต่ตอนเดือดร้อนเรื่องอาจจะงงๆบ้าง เพราะผมไม่มีใจเขียนอะไรได้มากกว่านี้ละครับ ขอบคุณล่วงหน้าสำหรับข้อคิดดีๆที่ใครจะมาแนะนำผม หรือใครจะเข้ามาด่าซ้ำเติมก็ยินดีครับ เผื่อจะได้ตาสว่างบ้าง