ผมพบว่ามีผู้หญิงโสดมากจริงๆในสังคมของเรา….ส่วนใหญ่การงานดีมากๆ..มีรถขับกันทุกคน…….กินเที่ยวเก่ง..ดื่มเหล้าคอแข็งซะด้วย…ไปเที่ยว ตจว.กับกลุ่มเพื่อนๆเสมอๆ….มันมีสังคม….ที่ทำให้..ผญ.โสดมีที่ยืนในสังคม…..ในกลุ่มเพื่อนที่แต่งงานมีลูกก็แต่งไป……คนโสดก็ไปแย่งลูกเพื่อนมาอุ้มมากอดอยู่นั่นแหละ……..เวลาผ่านไป…อายุเกิน..35..ตำแหน่งงานก็สูงซะจนไม่มีเวลาส่วนตัว…..เพื่อนๆกลุ่มเดียวกัน..รุ่นเดียวกัน..มีครอบครัวไปหมด(อาจจะมีเพื่อนซี้ที่สัญญาจะขึ้นคานด้วยกัน…แต่มันดันชิ่งหนีไปมีแฟนเฉยเลย)…..แล้วก็เริ่มโทษเวรกรรม…เนื้อคู่ยังไม่เกิด……ไปหาทางเข้าวัดเอาดีทางธรรม….แต่ทำได้ไม่นาน…..สุดท้ายเข้าสู่โลกไซเบอร์..เพื่อระบายความในใจ……….แต่มันไม่ช่วยแก้ปัญหาใดๆ…..เพราะคนแบบนี้มักจะอคติกับการมีชีวิตคู่…..เรื่องแรก…กลัวไม่ได้เที่ยวนี่แหละ….สาวโสดห่วงกินเที่ยวมากๆ…..เห็นเพื่อนที่มีครอบครัว…ไม่ค่อยมีเงิน…เพราะต้องนำไปช่วยครอบครัว..หรือมีหนี้สิน…..เห็นเพื่อนทะเลาะกับแฟน..เจอผู้ชายไม่ดี……เห็นการหย่าร้าง…..เห็นว่า…คนมีครอบครัว…ไม่สามารถก้าวหน้าในหน้าที่การงานเนื่องจากไม่มีเวลา…..คือเจอตัวอย่างไม่ดีมาเยอะ…..ไม่รวมที่ตัวเองอาจมีประสบการณ์ช้ำรัก…จากการที่เคยโดนใครทิ้งมาด้วย……ผลคือขึ้นคานไป….คานทองนิเวศน์……ถ้าอยากแก้ไข…..ต้องไปแก้ทัศนคติ…และการใช้ชีวิตของตนเองใหม่ก่อน……อยากมีครอบครัว…ชีวิตนี้ต้องให้ครอบครัวเป็นที่หนึ่ง…..ให้เวลาแฟนมากกว่างาน…..ต้องวางงานลงไป…และสังคมเพื่อนๆทิ้งไป……ทำได้ไหม……ต้องคิดให้ได้ว่า….การมีครอบครัว..คือชีวิตที่สามารถไปเที่ยวกับแฟนกับลูก..อย่างมีความสุขได้…ไม่แพ้หรือดีกว่าการอยู่กับกลุ่มเพื่อนๆเลย……มันเป็นความสุขในอีกสังคมหนึ่ง..ซึ่งสาวโสดไม่มีทางเข้าใจ……ต้องกล้าลงจากคานมาสัมผัสเอง…จึงจะเข้าใจ
