คือผมคบกับผุ้หญิงคนหนึ่ง เธอเป็นคนขี้อ่อยมากกกก ส่วนผมเป็นคนที่คิดมากกกกๆถึงมากที่สุดอ่ะคับ จุดเริ่มต้นของผมกับเธอก็คือ เธอชอบเล่นกะผม ละผมก็ชอบเล่นกับเธอ เล่นไปเรื่อยๆๆๆ ทุกวันนๆๆๆๆ จนผมรู้สึก ผมแอบชอบมานานมากอ่ะคับ ละผมก็ได้ไปบอกเพื่อนของเธอว่าผมชอบเธอ เพื่อนของเธอก็ได้ไปบอกเธอว่าผมชอบ ปรากฏว่าาาา เธอก็ชอบผมเหมือนกัน จากนั้นเราก็ได้คบกันคับ เรื่องราวมันเริ่มต้นจากตรงนี้คับ คือเธอเป็นคนขี้อ่อย แรกเธอก็อ่อยตามนิสัยเธอแหละ ผมก็ชอบด่าเธอ ว่าอ่อยจังเลย ทำเหมือนไม่มีเราเลย แรกๆที่ผมด่าหรือบ่นเรื่องที่เธออ่อย เธอก็ยอมรับนะว่าอ่อยจริง ขอโทษผมด้วย บอกว่าจะอ่อยให้น้อยลง พอนานๆเข้าตั้งแต่เธอมาขอผมเล่นไลน์ เธอก็เปลี่ยนไปมากกกกกกถึงมากกกที่สุด เมื่อก่อนเวลาผมด่าก็ยอมรับ แต่ตอนนี้เธอเถียงสู้ ละบอกอีกว่า “จะอ่อยจะทำไม เปลี่ยนไม่ได้” แล้วเธอก็ถามผมว่า ผมรับได้ไหม ผมก็บอกว่ารับได้ แต่น้อยๆหน่อย หลังจากนั้นเธอก็ไม่ค่อยสนใจผมเหมือนเมื่อก่อน จากธรรมดา พักเที่ยงเธอจะมานั่งในห้องกับผม เล่นกับผม แต่วันนี้เธอชอบหนีผมไปนอกห้องตลอดเลยย เวลามีรุ่นพี่เดินผ่าน สายตาของเธอเป็นจุดเด่นมากอ่ะคับ สายตาเธอคือแบบอ่อยมาก คือผมเห็นพอดีไง จากนั้นผมก็เรียนไม่รุ้เรื่องเลยเพราะในหัวมีแต่เรื่องเธอ จนถึงตอนเย็น ผมว่าผมจะไม่ใจอ่อนละนะ แต่เมื่อไหร่ที่เธอถามผมว่า ซ้อมบอลไหมวันนี้ ผมใจอ่อนทุกทีเลย คือผมต้องทำไงดีคับ ช่วยหน่อยนะ คือผมรักใครแล้วรักมากกก หวงมากก หึงมากก รักไม่เผื่อใจอะคับ
