
คือเรื่องมันมีอยู่ว่า ผมเคยเเอบรักผู้หญิงคนนึง รักเค้ามา 6-7 เดือน เค้าเป็นคนเฟรนลี่ ผมคุยกับเค้าทุกวันๆ สนิทกันมาก เวลาเค้าถามว่าชอบเค้ารึเปล่า ผมก็มักจะบอกว่า”เปล่าๆ ก็เราเป็นพี่ชายที่เเสนดีไง” เค้าก็เชื่อผมเพราะไม่อยากคิดไปเอง จนวันนึงผมรวมความกล้าไปสารภาพ เเต่ว่า..เค้าบอกว่าเค้าคุยกับเพื่อนผมอยู่ครับ!เป็นเพื่อนในห้อง เป็นเพื่อนที่เล่นเกมส์ด้วยกัน ผมจุกมากครับที่โดนเพื่อนตัวเองที่รู้ว่าผมชอบเค้าทำอย่างงี้ ผมเลยไม่คุยกับเพื่อนคนนั้นอีกเลย …เเต่.. ผมก็ทำตัวเเปลกๆ ดราม่าบ่อยๆใส่คนที่ผมชอบ จนเค้าไม่โอเคละก็บล็อคผมเพราะโกรธครับ เค้าบอกต้องมาขอโทษต่อหน้าเท่านั้น …เเต่ทุกครั้งที่เจอหน้า ผมก็ไม่กล้าสู้หน้าเค้าทุกทีเลย จนเวลาผ่านไปผมก็มีเเฟน เค้าก็มีเเฟน เเต่ถึงงั้นบางครั้งผมก็ยังนึกถึงเค้า มันคงเเย่มากๆที่ผมคิดถึงเค้าทั้งๆที่มีเเฟน..เวลาผ่านไปอีกผมก็เลิกกับเเฟนเค้าก็เลิกกับเเฟน พอมีโอกาสที่ดี ผมก็รวบรวมความกล้า คิดเเผนการง้อเค้าครับ จะซื้อขนมที่เค้าชอบไปให้ ผมก็เเอบติดสินบนกับเพื่อนน้องเค้าให้ช่วยผม จนผมไปทักเเชทเค้า ก็ได้คุยกันนิดหน่อย ผมเเทน A น้องเค้าเเทน Z นะ อันนี้จะเป็นบทสนทนาที่สำคัญๆอย่างเดียวนะครับA : เเล้ว เเกจะยอมดีกับเราหรือไม่ก็อีกเรื่องนึงZ : ให้ดีก็ดีได้หรอก เเต่จะให้เป็นเหมือนเมื่อก่อนก็ไม่เอาอะA : เเบบที่คุยทุกวันอ่ะนะ?Z : ทุกอย่างอ่ะA : อ่อ โอเคๆ ได้ดิZ : จริงๆเเล้วไม่ต้องมาอะไรด้วยก็ได้นะ ลืมไปเเล้วละว่าโกรธอยู่A : งั้น อย่างน้อยก็ขอให้ของขวัญย้อนหลังละกัน —————————————————ผมเข้าใจดีครับ ไม่เเปลกหรอกที่เค้าจะโกรธผมมาก เเต่อย่างน้อยก็อยากขอโทษเค้าสำหรับทุกอย่าง เเล้วก็ขอบคุณสำหรับทุกเรื่อง ขอบคุณคนที่อ่านจนจบนะครับ อาจจะเล่าไม่รู้เรื่องบ้างยังไงก็ขออภัย ผมเเค่อยากระบายความในใจที่ไม่มีใครฟังถ้าเเกมาอ่านละรู้ว่าเป็นเรา ก็ขอโทษสำหรับเรื่องเเย่ๆตลอด 7 เดือนที่ผ่านมานะ ขอโทษที่ไม่กล้าเข้าไปขอโทษเเก เเละทำให้เเกรู้สึกเเย่ตลอดเวลา เเละขอบคุณทุกเรื่องๆ ทุกๆอย่างที่เเกให้เรานะ ไม่ว่าจะความสุข ความรัก หรือทุกๆอย่าง เรามีความสุขมาก ขอบคุณนะเรื่องๆนี้สอนให้เรารู้ว่า อย่ากลัวที่จะขอโทษ ไม่งั้นเราอาจจะเสียคนที่เรารักที่สุดไปก็ได้เเล้วก็อยากฝากไว้ว่า อยากให้ทุกคนใช้ชีวิตของตัวเองให้เต็มที่นะครับ ทำสิ่งที่ชอบ ทำสิ่งที่ใจเรารัก อย่าไปกลัว อย่าไปกังวล ไม่ต้องกลัวว่าจะผิดพลาดไม่งั้นอาจจะมาเสียใจทีหลังก็ได้ครับ






